نمونه اشعار: مسعود سعد سلمان

شد مشک شب چو عنبر اشهبشد در شبه عقیق مرکبزان بیم کافتاب زند تیغلرزان شده به گردون کوکبما را به صبح مژده همی دادآن راست گو خروس مجربمی‌زد دو بال خود را برهماز چیست آن؟ ندانم یاربهست از نشاط آمدن روزیا از تاسف شدن شب؟ای ماهروی سلسله زلفینو ای نوش لب سیمین غبغبپیش من آر […]

شد مشک شب چو عنبر اشهبشد در شبه عقیق مرکبزان بیم کافتاب زند تیغلرزان شده به گردون کوکبما را به صبح مژده همی دادآن راست گو خروس مجربمی‌زد دو بال خود را برهماز چیست آن؟ ندانم یاربهست از نشاط آمدن روزیا از تاسف شدن شب؟ای ماهروی سلسله زلفینو ای نوش لب سیمین غبغبپیش من آر

ای خواجه بوالفرج نکنی یاد منتا شاد گردد این دل ناشاد مندانی که هست بنده و آزاد توهرکس که هست بنده و آزاد مننازم بدان که هستم شاگرد توشادم بدان که هستی استاد منای رونی‌یی که طرفهٔ بغداد، تودارد نشستگاه تو بغداد منمانا نه آگهی تو که باران اشکاز بن همی بشوید بنیاد مندر کورهٔی

ای خواجه بوالفرج نکنی یاد منتا شاد گردد این دل ناشاد مندانی که هست بنده و آزاد توهرکس که هست بنده و آزاد مننازم بدان که هستم شاگرد توشادم بدان که هستی استاد منای رونی‌یی که طرفهٔ بغداد، تودارد نشستگاه تو بغداد منمانا نه آگهی تو که باران اشکاز بن همی بشوید بنیاد مندر کورهٔی

ای خواجه بوالفرج نکنی یاد منتا شاد گردد این دل ناشاد مندانی که هست بنده و آزاد توهرکس که هست بنده و آزاد مننازم بدان که هستم شاگرد توشادم بدان که هستی استاد منای رونی‌یی که طرفهٔ بغداد، تودارد نشستگاه تو بغداد منمانا نه آگهی تو که باران اشکاز بن همی بشوید بنیاد مندر کورهٔی