نمونه اشعار : فرخی سیستانی

شبی گذاشته‌ام دوش خوش به روی نگارخوشا شبا که مرا دوش بود با رخ یارشبی که اول آن شب شراب بود و سرودمیانه مستی و آخر امید بوس و کنارنه شرم آنکه ز اول به کف نیاید دوستنه بیم آنکه به آخر تباه گردد کارمیی بدست من اندر، چو مشکبوی گلاببتی به پیش من اندر، […]

مرحبا ای بلخ بامی همره باد بهاراز در نوشاد رفتی یا ز باغ نوبهارای خوشا آن نوبهار خرم نوشاد بلخخاصه اکنون کز در بلخ اندرون آمد بهارهر درختی پرنیان چینی اندر سر کشیدپرنیان خرد نقش سبز بوم لعلکارارغوان بینی چو دست نیکوان پر دستبندشاخ گل بینی چو گوش نیکوان پر گوشوارباغ گردد گلپرست و راغ

دی ز لشکرگه آمد آن دلبرصدرهٔ سبز باز کرد از برراست گفتی بر آمد اندر باغسوسنی از میان سیسنبرگرد لشکر فرو فشاند همیزان سمنبوی زلف لاله سپرراست گفتی که بر گذرگه بادنافه‌ها را همی‌گشاید سرباد، زلف سیاه او برداشتتاب او باز کرد یک ز دگرراست گفتی ز مشک بر کافورلعبتانند گشته بازیگرچون مرا دید پیش

ای زینهارخوار بدین روزگاراز یار خویشتن که خورد زینهاریکدل همی‌چرند کنون آهوانبا شیر و با پلنگ به یک مرغزاروقتیکه چون دو عارض و زلفین تودر باغ گل همی‌شکفد صد هزارهر شب همی‌درخشد در گلستانچون شعله‌های آذر گلهای ناروقتیکه چون موشح گردد زمینوشی و پرنیان همه کوه و قفارگردد ز چشم دیده و ران ناپدیداندر میان

شهر غزنین نه همانست که من دیدم پارچه فتاده‌ست که امسال دگرگون شده کارخانه‌ها بینم پر نوحه و پر بانگ و خروشنوحه و بانگ و خروشی که کند روح فگارکویها بینم پر شورش و سرتاسر کویهمه پر جوش و همه جوشش از خیل سواررسته‌ها بینم بی‌مردم و درهای دکانهمه بر بسته و بر در زده