مقدمه:
در قلب طبیعت بکر و سرافراز دماوند، جایی که شکوه طبیعت الهامبخش نسلها بوده و هست، همواره دستان مهربان انسانهایی دلسوز، به پاسداری از این میراث گرانبها همت گماشتهاند…
در این میان، گروههای مردمنهاد و کنشگران محیط زیست، همچون نبض تپندهی این پیکرهی طبیعی، با عشقی سرشار و تلاشی بیوقفه، در صف مقدم حفاظت از آن قرار دارند…
یکی از این گروههای ارزشمند، “رفتگران طبیعت دماوند” است که با رویکردی مسئولانه و با مشارکت فعال اعضای خود، در جهت پاکسازی، آگاهسازی و صیانت از این گنجینهی طبیعی قدم برداشته است…
من ابوالقاسم کریمی مفتخرم که با جناب آقای مصطفی فلاحی، یکی از اعضای فعال و دغدغهمند این گروه مصاحبه داشته ام و امروز(29 اردیبهشت 1404) این مصاحبه را برای علاقه مندان به محیط زیست ایران ، به اشتراک میگذارم….
لطفاً خودتان را معرفی کنید و کمی درباره سابقه فعالیتهای محیط زیستیتان بگویید.
بنده مصطفی فلاحی
۴۶ ساله.ساکن شهرستان دماوند.
کاردانی ادبیات فارسی.
کارشناسی زبان انگلیسی.
کاردانی علوم اجتماعی.
کاردانی مشاوره.
در حال حاضر دانشجوی ارشد زبان انگلیسی
با محیط زیست رفاقت دیرین دارم.
چه زمانی که با دوستان رهسپار کوه میشدیم.
چه زمانی که در کنار رودخانه و چمنزار خودمون رو برای امتحانات آماده میکردیم.
بوی چمن پا خورده.
بوی خاک باران خورده.
بوی گیاهان وحشی کوهستان محاله یادم بره.
چه چیزی باعث شد که به فعالیتهای محیط زیستی بپردازید و به گروه رفتگران طبیعت بپیوندید؟
رفاقت ، صمیمیت ، همدلی و احترامی که بین اعضا وجود داشت.
از پیشکسوتانی که برکت گروه هستند تا کودکانی که با عشق ،نمک گروه هستند و با چشمای پرعاطفه شون ما رو نسبت به جفایی که به محیط زیست روا داشتیم مسوول میدونن.
خواستم قلما یا قدما نقشی کوچک در سهیم شدن از دعای زمین نسبت به این پاک طینتان داشته باشم.
متاسفانه نقش نهاد های مسوول در شهرستان دماوند بسیار کمرنگ و به جرات بی رنگ جلوه گر شده.
دماوندی که میشه پای کار بود و شهر نمونه پاکیزگی و سلامت به همگان معرفی بشه اما متاسفانه گوش شنوایی برای شنیدن و اراده ای برای آبادانی شهر وجود نداره
فعالیتهای گروه رفتگران طبیعت تاکنون چه تأثیری در حفظ محیطزیست دماوند داشتهاند؟
فعالیت گروه رفتگران طبیعت دماوند در وهله اول فرهنگ سازی و آموزش مردم و آشنایی آحاد مردم با واژه پاک سازی دنبال میشه.
افراد با هوش و درایتی که در گروه حضور دارند و بنده افتخار شاگردی این عزیزان رو دارم میتونن در صورت حمایت نهادها و سازمانهای ذیربط حرفهای زیادی برای گفتن داشته باشند
اما متاسفانه گوش اگر گوش منو ناله اگر ناله ی تو…
آنچه البته به جایی نرسد فریاد است
چگونه میتوان مردم را به مشارکت بیشتر در حفاظت از طبیعت تشویق کرد؟
پای کار آمدن تمامی نهاد ها
اعم از شهرداری ها
دهیاری ها
راه داری ها
فرمانداری
و علیالخصوص ادارات محیط زیست و منابع طبیعی که متولی اصلی این فرایند هستند.
اما متاسفانه با چند عکس که آن هم بیشتر جنبه خودنمایی و تبلیغات داره اصل عمل فراموش میشه.
اما تشویق مردم به مشارکت:
استفاده از فضاهای تبلیغاتی شهرها مانند بیلبوردهای ورودی شهر ها.
استفاده از فضای مجازی و پایگاه های خبری
شهرها و روستاها
استفاده از ظرفیت ائمه جماعت مساجد و تریبون نماز جمعه.
استفاده از ظرفیت مدارس و دانشگاه ها که برای مدارس ورود و آگاهی برای دانش آموزان تقریبا ناممکن.
ارسال پیامک های فرهنگ سازی در حفظ و پاکیزگی محیط زندگی به مردم.
و ده ها روش که در این مجال نمیگنجد.
آیا تجربهای از تأثیر مثبت فعالیتهای خود بر جامعه دارید که برایتان الهامبخش بوده باشد؟
در مدرسه ای که بنده دبیر هستم و با همکاری مدیریت مدرسه و بدون اذن مقامات بالادستی سه برنامه در سال تحصیلی قبل اجرا شد.
پاکسازی حیاط عریض و طویل مدرسه
کاشت نهال در هفته منابع طبیعی
جمع آوری فیلتر سیگار در روز زمین پاک
تمامی برنامه ها با مشارکت گروه رفتگران طبیعت دماوند و اراده دانش آموزان عزیز انجام شد.
نقش شبکههای اجتماعی در اطلاعرسانی و آگاهیبخشی درباره محیطزیست چقدر اهمیت دارد؟
فضاهای مجازی نقشی بسیار پر رنگ در فرهنگ سازی و حفظ محیط زیست دارد.
گنجاندن روزانه یک پیام فرهنگی در حوضه محیط زیست و حفظ زمین در شبکه های اجتماعی.
دعوت و تشویق مردم به پاکسازی محیط زندگی حتی به اندازه یک متر مربع برای هر فرد
چاپ پیام های فرهنگی بر روی عابر بانک ها بوسیله بانک ها
اختصاص مکانهایی در ادارات و سازمانها جهت تحویل زباله خشک و قابل بازیافت کارکنان و ارباب رجوع.
استفاده از فضاهای تبلیغاتی مترو و اتوبوس .
چاپ بروشورهای تبلیغاتی در ایستگاه های تاکسی و مینی بوس در شهرهای کوچک.
تاکنون با چه موانعی در مسیر حفاظت از طبیعت مواجه شدهاید؟
چرا نهاد های مردم نهاد در تصمیم گیری های محیط زیستی و شهری نماینده ندارند
چرا از تفکرات دلسوزان جامعه در فرایند پیشرفت و آبادانی شهر ها و روستاها استفاده نمیشه
چرا مسوولان خودشان را جدای از مردم در فرهنگ سازی میبینند .
چرا نهاد های مسوول در فرهنگ سازی اتاق فکر ندارند.
و ده ها سوال دیگه
آیا راهحل خاصی برای رفع برخی مشکلات محیطزیستی در ذهن دارید که فکر میکنید عملی باشد؟
متاسفانه مسوولان خودشان را در اتاق های شیشه مجموعه تحت امرشان محبوس کرده اند.
خودشان را تافته جدا بافته از مردم میدانند.
هیچ مشارکتی در فعالیت های نهاد های مردمی ندارند.
در تصویب یک اساسنامه که اهداف گروه را سازمان یافته و قانونی نماید هفت خان رستم را باید طی کرد.
برخی ادارات نظیر آموزش و پرورش که هیچ مشارکتی ندارند و گاها سنگ اندازی میکنند.
چه چیزی شما را در ادامه این مسیر مصمم نگه داشته است؟
زمین مادر ما
محیط زیست خانه ی ابدی ما
و منابع طبیعی مکانی امن و بی منت برای زنده ماندن ما هستند.
نمیتونم اشک زمین
نفرین محیط زیست
و اخم طبیعت پیرامونم رو از بی توجهی خودم تحمل کنم.
اگر بخواهید یک پیام برای نسلهای آینده درباره محیط زیست بگذارید، چه خواهد بود؟
هر کسی میخواهد دست من و تو را از آبادی و سلامت زمین عزیزمون کوتاه کنه ،خانهاش ویران باد.
با برداشتن یک زباله از روی زمین ضربان قلب مادرمون رو تنظیم کنیم.
با کاشت درخت، تمام قد در مقابل زمین و محیط زیست مون سر تعظیم فرود میاریم.
آیا لحظهای در فعالیتهای محیط زیستیتان بوده که بهخصوص برای شما تأثیرگذار باشد؟
با پاکسازی طبیعت دلم رو از کینه و گله پاک کردم.
دوستان خوب و نابی وارد زندگیم شدن.
صبر و حوصله م در مقابل مشکلات بیشتر شده.
غرور رو کنار گذاشتم.
احترام به زمین رو بر خودم واجب میدونم.
پایان
مصاحبه با مصطفی فلاحی
گروه رفتگران طبیعت دماوند
توسط ابوالقاسم کریمی
تاریخ : 28 / اردیبهشت /1404
در ادامه مصاحبه با خانم نغمه عبدی پور ، یکی دیگر از اعضای فعال گروه رفتگران طبیعت دماوند که در روزهای آینده منتشر می شود…
