زمین زندگی را با تو چون گلزار خواهم کرد
درخت عشق را با بوسه ات پربار خواهم کرد
به وقت صحبتم با تو دلم خاموش خواهد شد
سکوت لحظه را با ناز تو هموار خواهم کرد
به غیر از چشم تو دیگر نگاهی را نمیخواهم
به قصد دیدنت یک شهر را بیدار خواهم کرد
شبیه خاک افتاده به زیر پای هر سائر
غرورم را برای عشق تو ایثار خواهم کرد
نگاهت مرهمی بر زخم های مانده در یاد است
خودم را در دل این خاطره تکرار خواهم کرد
سائر
آمانج_مندمی
1404/03/11
